ستاتێک به‌ره‌و جیاواز بوون

 

 هه‌موو شه‌و به‌ ده‌نگه‌ ده‌نگێک که‌ له‌ حه‌وشه‌وه‌ ده‌هات له‌ خه‌و ڕاده‌چڵه‌کام و ستاتی ژووره‌که‌مه‌وه‌ ده‌مڕوانییه‌ نێو حه‌وشه‌وه‌. ماوه‌یه‌ک بوو که‌ زۆر شتی سه‌یرم ده‌دیت. به‌و نیوه‌ شه‌وه‌ دووکه‌س که‌ یه‌کیانم ده‌ناسی و ئه‌ویتریانم نه‌ده‌ناسی و پشتی له‌ من بوو تا به‌یان کاری زۆر سه‌یریان ده‌کرد، شتی وام نه‌دیبوو. ڕه‌نگ بێت له‌ دیرۆک و ئه‌فسانه‌ و شتدا بیستبێتم. ئه‌ڵبه‌ت بێگومانم که‌ دیرۆکه‌کان هه‌موویان فشه‌ و خۆخڵافێکێ بوون و ده‌بوونه‌ هۆی خه‌ڵه‌فاندنی هه‌ندێك خه‌ڵکی که‌م ئاوز. به‌ڵام خۆ من نه‌ مرۆڤی نه‌زانی کۆن بووم و نه‌که‌م ئاوه‌زیش بووم. به‌ڵام ئه‌وانه‌م ده‌بینی و ده‌بوونه‌ هۆی سه‌رسووڕمانی من و وای لێده‌کردم که‌ ئه‌و ماوه‌ کورته‌ی که‌ له‌ نیوه‌شه‌ودا ئه‌وه‌م ده‌بینی تابه‌یان به‌ خه‌یاڵی بتلێم. زۆر ماوه‌یه‌ک بوو که‌ له‌ نیوه‌یشه‌و به‌ولاوه‌ تا به‌یان خه‌و له‌ چاوانم نه‌ده‌هات.   

      ‌

  ‌   ‌  

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  92/04/03ساعت 9 AM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

له‌ ڕووناکی شه‌وێک دا

 

گفتند خلایق که‌ تویی یوسف ثانی               چون نیک بدیدم به‌ حقیقت به‌ ازآنی

گویی بدهم کامت و جانت بستانم                ترسم ندهی کامم و جانم بستانی(1)

سوگند به‌ همه‌ ساز و آوازهای عالم که‌ دگر خلوتم با بودن اینان و آنان نه‌ آراسته‌ شود و همه‌ آرزویم برای دیدن رخ همچو مهت. و کی باشد مرگ این آرزوها، همه‌ را بر دوش چشم حضرتت وانهاده‌ام. ای کاش که‌ در نگریستنمان به‌ همه‌ لحظات زندگی اندک تاملی روا میداشتیم. مرده‌ بادی مرده‌ بادی ای چنار خاطراتم. مرده‌ باد همه‌ برگهایت. مرده‌ باد همه‌ بلندی و سختیت. مرده‌ باد همه‌ بودن و هستیت. غم و حسرت هایم بود آب و نوش ریشه‌هایت باد. از بهرآنکه‌ سختی و مقاوم. و ای هلال رخت آیینه‌ی جهان!

گرم بازآمدی محبوب سیم اندام سنگین دل/ گل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گل(2)

و چون بازآیی صد دفتر شویم و بر وصالت شاد گردم و دگر آن روز است که‌ زیستن و مرگ را بر خود هموار بینم و دگر نه‌ مهم باشد مرگ از بهر تو و دگر نزیم بی تو. بنگر بر هستی و نیستی متروک کلبه‌ای که‌ همه‌ را به‌ عشق تو در دیرینه‌ زمانی اجاره‌ ولیکن کنون فروخته‌ام. چه‌ در نگاهت داشتی ندانم. چه‌ را در دل و نزد خود نداشتم ندانم که‌ همه‌ را در چشم تو نظاره‌گر شدم و کنون همه‌ را دارا. نویدی ده‌ بر ما. نظری روان ساز بر چهره‌ی زرگون ما که‌ در فراقت همه‌ تمنایم. وصالت را چون خیال آب روشن دگر بر تشنه‌ لبان ناروا مگذار که‌ همه‌ عالم را ز آب دیده‌ سیراب گردانم ای ترک غارتگر من. چه‌ گوید، چگونه‌ خویشتن را فرساید قلم اندر تطاول تو، که‌ گر‌ همه‌ عالم بدو بخشند نتواند اندک ذره‌ای از درد اشتیاقم را ز هجرانت بر نامه‌ام روان سازد. سوگند به‌ فرسخهایی که‌ مارا از بهر یکدیگر روا نداشتند و چنین که‌ آلوده‌ شد همه‌ عالم ز خون دلم، گرم چو منصور تکه‌ تکه‌ سازید و آنگه‌ به‌ دست حلاج سپارید حق به‌ دست شماست. و کنون که‌ با می رنگین گشت همه‌ ره فراقت، چنین نامه‌ای را از بهر نشنیده‌ها و نگفته‌ها فرستم که‌ دانم باد صبا دین خویش را به‌ جایی آورد.

من ای صبا ره رفتن به‌ کوی دوست ندانم/ تو میروی به‌ سلامت، سلام ما برسانی(3)


برچسب‌ها: چیرۆکی له‌ ڕووناکی شه‌وێکدا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  91/10/29ساعت 7 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

 

 

ئاسۆی ته‌مین

 

کۆته‌که‌ی له‌ به‌ر داگرتبوو و  له‌ ده‌ستی شۆڕی کردبووه‌وه‌ و له‌ عه‌رزه‌که‌ ده‌خشا. باران باری بوو عه‌رز و کۆتیش پێکه‌وه‌ ته‌ڕ ببوون. کۆته‌که‌ی ده‌خاته‌ سه‌رشانی به‌ڵام هێنده‌ ته‌ڕ بووه‌ که‌ خۆی بۆ ڕاگیرناکرێت و خێرا بۆ سه‌رعه‌رزی ده‌باته‌وه‌. بۆ چه‌ندجار ئه‌م کاره‌ ده‌کا و هه‌موو جارێک وه‌کوو یه‌که‌م جار ڕاده‌چڵه‌کێت. دیاره‌ که‌ بیری لای شتێکی تره‌ و هه‌ر ئاگاشی له‌ کۆته‌که‌ی نییه‌. ئه‌مشه‌و زۆریان تێهه‌ڵدابوو، یه‌کجار زۆر. ئه‌ڵبه‌ت ئه‌و خۆشه‌ ببوو. له‌و ڕۆژه‌ی که‌ وا خه‌ڵکی له‌و به‌روبه‌ردرگایه‌ بینیبوویان تا ئه‌مشه‌و هه‌رکات که‌ ڕۆشته‌ بێ تێهه‌ڵدان نه‌هاتۆته‌وه‌ و هه‌موو جارێک به‌ ده‌ردێک لای سمتییه‌وه‌ بینراوه‌ته‌وه‌‌ و هه‌موو جار به‌ شه‌له‌ شه‌ل هاتۆته‌وه‌‌. هه‌ر به‌و بارانه‌ی وا داروبه‌رده‌ی تلیساندبووه‌وه‌ و ئه‌میشیان هه‌روا تلیسانده‌وه‌، ئه‌ڵبه‌ت تلیساندنه‌وه‌ی ئه‌م شه‌پیشی له‌گه‌ڵ بووه‌. ئه‌گه‌ر تێیان هه‌ڵده‌دا شه‌په‌ له‌ قونییه‌وه‌ ده‌هات، وا که‌ گاوری بۆ موسڵمان ده‌بوو. به‌ڵام ئه‌وانیش به‌و تێهه‌ڵ تیهه‌ڵه‌ی هه‌موو شه‌ویانه‌ به‌ڕاستی وه‌ڕه‌ز ببوون چ بگات به‌م بێچاره‌ی وا هه‌موو شه‌و ده‌بووایه‌ ئه‌م هه‌مووه‌ی بخواردبا. ئاسته‌م بوو به‌ڵام تاوانی خۆشی بوو. کاکه‌ کچه‌ تۆی ناوێت خۆ به‌ زۆر نییه‌. ئه‌و هه‌سته‌ی وا تۆ به‌وت هه‌یه‌ ئه‌و به‌رهه‌ڵستی تۆی هه‌یه‌. کچی چی. ئه‌و ژنه‌. مێردی هه‌یه‌، منداڵی هه‌یه‌. تازه‌ دڵداری چی! ئای ڕه‌قم له‌و پیاوانه‌یه‌ وا دووی ژن و خێزانی خه‌ڵکی ده‌که‌ون. ئایی سه‌رم پان کردایه‌تنه‌وه‌. ئاخ! به‌ڵام بێ فاییده‌یه‌. ئه‌و کوڕه‌ به‌و هه‌موو شه‌په‌ له‌ سه‌ر سرڕاتی موسته‌قیم نه‌ده‌که‌وت، ئێستا به‌ قسه‌ی من مه‌حاڵه‌. عاقبه‌تیشی هه‌ر به‌ شه‌پ ده‌مرێت. هه‌ر نه‌وتنی باشه‌.

ئه‌وه‌ ئه‌م شه‌و بۆ وای کرد. خۆ به‌ڵێنی پێ دام خۆی درگاکه‌ کاته‌وه‌ و منیش بڕۆمه‌ ژوورێ و تابه‌یان ئه‌شق بازی که‌ین. خۆی به‌ڵێنی پێ دام. ده‌بۆ وا نه‌بوو! ئه‌ی ئه‌و هه‌تیوه‌ سمێڵ پانه‌ کێ بوو. ئه‌ی ئه‌و سییانه‌ی تریان کێ بوون! له‌ کوێوه‌ هاتبوون! بۆوایان لێ کردم! بێشه‌ره‌فانه‌ی قه‌هبه‌بابانه‌!



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  91/08/20ساعت 8 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

 

 به‌ ڕاستی ده‌توانین بڵێین که‌ نالی یه‌کێک له‌ ئه‌ستێره‌ پرشنگ داره‌کانی ئاسمانی هونه‌ر و ئه‌ده‌بی کوردییه‌ و ڕه‌نگ بێت شاکاری ئه‌ده‌بی کورد بێت و ئه‌وه‌ی ئه‌مه‌ی قه‌بووڵ نه‌بێت و خۆشی کورد له‌ قه‌ڵه‌م دات یان هێشتا زوویه‌تی له‌ نالی تێبگات یان هه‌ر له‌گه‌ڵ کورددا لار و چه‌وت که‌وتووه‌. به‌ ڕاستی ده‌کرێ پێی بوترێ((لسان الغیب))ی کورد. هه‌روا که‌ شاعێری ئه‌شق و ئازادی ده‌ڵێ "ده‌بێ له‌ ژێر هه‌موو قورئانێکدا له‌ هه‌موو ماڵه‌ کوردێک دا دیوانی نالی ببێت هه‌روا که‌ له‌ ماڵه‌ فارسه‌کاندا له‌ ژێر قورئاندا دیوانی حافیز هه‌یه‌." و هه‌رواشه‌ به‌راستی و به‌ باشیش ده‌کرێ خۆشی که‌لامی حافیز له‌ هۆنراوه‌کانی حه‌ززره‌تدا ببیندرێ و کاریگه‌رشی هه‌ر له‌ سه‌ر بووه‌.

ئه‌م غه‌زه‌له‌ی خواره‌وه‌ ئه‌و غه‌زه‌له‌یه‌ که‌ مامۆستا هێمن و هاورێیانی بۆ تاقمه‌یه‌ک له‌ عاره‌بانی وه‌رده‌گێڕنه‌ سه‌ر عاره‌بی و مامۆستا هێمن گوته‌نی " برا و خۆشکه‌ خورمانێژ و خورماخۆرانه‌ که‌ فرچکیان به‌ خورما گرتووه‌" واقیان وڕ ده‌مێنی که‌ حه‌ززره‌تی ئێمه‌ چۆن له‌ نه‌خیل و ڕوتابی ئه‌و‌ان که‌ڵکی وه‌رگرتووه‌ که‌ هێشتا خۆیان نه‌یان توانیوه‌. به‌یتی دووهه‌می ئه‌م گه‌زه‌له‌ بۆ عاره‌به‌کان وه‌رگێڕدراوه‌. 

 

گوناهی گواره‌


چییه گواره‌ گوناهی، وا به‌ نه‌سته‌ق

به‌ گوێ هه‌ڵتاوه‌سیوه‌، سه‌ر موعه‌لله‌‌ق

 

ده‌خیلت بم نه‌خیلی یا ڕوتابی

وه‌ها شیرین و سینه‌ نه‌رم و دڵ ڕه‌ق

 

سه‌راپای گرتووی زوڵف‌، بۆیه‌ بوویی

موقه‌ییه‌د، هه‌م موخه‌لخه‌ل، هه‌م موته‌ووه‌ق

 

له‌ پێت ئاڵاوه‌ حه‌ڵقه‌ی ماری گێسووت

عه‌جایه‌ب حه‌ییی بێ جان قه‌یدی موتڵه‌ق

 

که‌ لێڵ و سوور و کول بوو چاوی تیژت

ئه‌وه‌نده‌ پێی ده‌ڕێژی خوێنی ناحه‌ق

 

شوکر ((نالی)) سه‌ر خه‌سمت وه‌کوو گۆ

به‌ خواریی نه‌ک به‌ یاریی که‌وته‌ به‌ر شه‌ق

+ نوشته شده در  91/07/21ساعت 9 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

نه‌وه‌ک خۆمان...


گهر دهمهوێ شێعرێک بڵێم

خهوێک دهبێ بهلهمپهڕ و

منیش به بهرههڵستی ئهو خهوه.

که شێعرێک دهڵێم

پهردهلهشهرمی خهونێک

دهدڕم و

ڕووت ڕووت

دهیخهمهبهر هێرشی چاوێکی خهواڵووهوه.

 

 

نازانم من بهبزه کهوتمه دهربایسی پێکهنینێک

من بههۆی تاسه خهونم لهبهر کرد

من ههر من بووم که شیوهنم کرد بهپێکهنین

و ههر تۆش بووی دڵت کرد بهبهرد

 

ئێمهوهک دوو سنوور

تا ههتایه

لێک دهڕوانین و وهک خهتی مهوازی قهت بهیهک ناگهین

گهشتنی من و تۆ خهیاڵێکه له نێو دڵی ئهسرینی چاوانم.

 

ههموو جارێ

لهگهڵ شێعرم بهشهڕ دێم

و

پهیتا پهیتا

دیسان

ههر وهک جاران

دهست دهکهینه‌ ملی یهک

و تێر تێر

وشهکانمان ماچ دهکهین.

من و شێعرم

بهبۆنهی وشهوهیه که دهژین

بهبۆنهی مهبهسته پێکهوهین

بهبۆنهی دێڕی تهماشایی و بهرگێکی پڕ پڕ چۆڵ لهوشه‌‌‌

و

نهک یهک و دوو

بگره ده و سهت

خاڵ بهئارامی خاوێن دهکهین و لهدڵهڕاوکێی بهر لهکۆتایی مێشک

دهربازی دهکهین

 

وهرن با ددان بهوهبنێین

ئێمه شێعر ناڵهین

ئێمه تاسه و خهونێک وهکوو

دڵێک بهستهزمان

دهبڕین و به

بێ بهزهی

وهکوو دهندووکی دارکونکهرهیهک

شێعر دهخوێنینهوه

 

وهرن با بڵێین کهبوونمان

ههر مهرگێکی بێ کۆتایی بوو لهژیانمان

دهڵێم بێن با بێژین کهدهرباز بوون

پێویستی بهپهروهرهشی ماسی و دووری ئهو لهتۆڕه

 

 

تاسهتووڕهم دهکاتهوه دیسان و دهڵێم با وهکوو

ههوری بههاران

بهسهر ئهم عهرزه پهسته

هێنده بهاوارێنم

کهگهر بێ دڵهڕاوکهیه

لهم خهوه بهخهبهری کهین

تاکوو دڵمان پێکهوهڕۆشنێکی ئاڵ بگرێتهخۆ

تهنها ئاڵی کاڵ

ئاڵی کاڵ

ئاڵی

ئاڵی ڕۆشن ... .

 

 پێدرام که‌ریمیان  

+ نوشته شده در  91/06/04ساعت 8 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 
ماڵێکی بۆ بکه‌م له‌ بیاوانی په‌ڕ

داره‌ڕایی بنم به‌ ڕێحانه‌ی ته‌ر

په‌نجه‌ره‌ی له‌ سیم، کۆله‌که‌ی له‌ زه‌ڕ

چل کیسه‌ خه‌نه‌ بۆ خاکه‌بانی

چل گه‌ز ئه‌تڵه‌سی بۆ په‌رده‌کانی

ئاخ با تۆز نه‌نیشێ له‌ خاڵه‌که‌نی


+ نوشته شده در  91/05/31ساعت 11 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

 

 

چه‌پکێک گوڵی شین(1)

 

که‌ له‌ خه‌و ڕاپه‌ڕیم هه‌موو گیانم ئاره‌ق بوو. هه‌ڵم و بۆق له‌ سه‌ر سه‌نگفه‌رشی سه‌ر ناناکه‌وه‌ هه‌ڵده‌ستا. په‌پووله‌یه‌کی ڕه‌نگ خۆڵه‌مێشی له‌ چراکه‌ی ده‌ڕوانی و به‌ده‌وری ده‌سووڕایه‌وه. له‌ سه‌ر ئه‌سکه‌مله‌که‌ هه‌ستام و به‌ پای په‌تیه‌وه‌ به‌ ئارامی نه‌وه‌کا پێ بنێمه‌ سه‌ر دووپشکێک که‌ له‌ ماڵی خۆی وه‌ده‌ر که‌وتبوو له‌ دیوه‌که‌م وه‌ده‌رکه‌وتم. به‌ره‌و ستاتی بچووکی ژووره‌که‌‌ ڕۆشتم و له‌ هه‌وای دێ تێرم خوارد. هه‌ستم به‌ ده‌نگی قورس و ژنانه‌ی شه‌وم به‌باشی ده‌کرد. گه‌ڕامه‌وه‌ بۆ ناوڕاستی ژووره‌که‌م و له‌ گۆزه‌یه‌ک پڕ له‌ ئاو خاولێکه‌مم ته‌ر کرد. خاولێکه‌مم به‌ ته‌ڕی  به‌ سه‌ر سینگ و پێم کێشا و دیسان خۆمم وشک کرده‌وه‌ ئه‌مجار که‌ متمانه‌م بوو حه‌محه‌مێک له‌ نێو جله‌‌کانم نییه‌ له‌ به‌رم کرد. له‌ پله‌کان خێرا چوومه‌ خواره‌وه‌. له‌ به‌ر ده‌رکی هۆتێله‌که‌ گه‌شتم به‌ خاوه‌نه‌که‌ی. پیاوێکی تاقه‌ چاو و بێ ده‌نگ بوو. له‌ سه‌ر چوارپێیه‌ک دانیشتبوو و جگه‌ه‌ره‌ی ده‌کێشا و به‌ نیوه‌ی چاوی ده‌یڕوانی. به‌ ده‌نگێکی نزمه‌وه‌ وتی:

"بۆ کوێ ده‌چی؟"

"ده‌ڕۆم پیاسه‌یه‌ک ده‌که‌م. زۆر گه‌رمه.‌"

"ته‌ح. هه‌موو لایه‌ک داخراوه‌. چرایی کوچه ‌و کۆڵانه‌کایش کوژراوه‌ته‌وه‌. وا باشه‌ لێره‌ بی." به‌ خۆ بایی وتم "زوو ده‌گه‌ڕێمه‌وه.‌" به‌ تاقی ته‌نیا چوومه‌ نێو تاریکیه‌وه‌. هیچم نه‌ده‌دیت، هیچ. کوێره‌ کوێر هه‌روا ده‌ڕۆشتم. له‌ ناکاو مانگ له‌ پشتی هه‌وره‌کان ڕووی خۆی نواند و دیوارێکێ هیلاکی ڕۆشن کرده‌وه‌. وه‌ستام. ڕۆشنی دیواره‌که‌ ئه‌یدا به‌ ناوچاومدا. با ده‌یناڵان. بۆنی داره‌کانم له‌ سینگم دا قه‌تیس کرد. شه‌و له‌ ده‌نگی گه‌ڵا و گیانله‌به‌ر پڕ بوو. به‌رزه‌ چڕه‌کان له‌ نێو گیاکان ماڵیان کردبوو. سه‌رم هه‌ڵێنا. له‌و سه‌ره‌ش ئه‌ستێره‌کان ماڵیان کردبوو. بیرم کرده‌وه‌ که‌ به‌ڕاستی دونیا هه‌مووی نیشانه‌یه‌. هه‌مووی مۆره‌مۆرکردنی گیانله‌به‌رانی گه‌وره‌یه‌. ئاکاری من، جڕه‌جڕی به‌رزه‌ چڕه‌که‌ن، لێڕوانینی ئه‌ستێره‌کان، هیچیان جگه‌ له‌ جێ به‌ جێ کردنی وشه‌کان نین‌، ڕسته‌گه‌لێکه‌ هه‌ر له‌ وته‌کانی خۆمانن. کامه‌ وشه‌یه‌ که‌ من ته‌نها یه‌ک پیتی ئه‌وم. کێیه‌ به‌ سه‌ر زاری من ده‌یانگه‌ڕێنێ؟ ده‌یه‌وێ به‌ کێی بڵێ؟ جگه‌ره‌که‌م له‌ سه‌ر عه‌رزه‌که‌ فرێ ده‌ده‌م. تا به‌ عه‌رز ده‌گات، خه‌تێکی ڕۆشن و درێژ به‌ دوایی خۆی به‌ جێ دێڵێ و وه‌کوو کلکه‌ستێرێک پڕوشکه‌یه‌ک بۆ ده‌ور و پشت خۆی ده‌خات.



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  91/04/26ساعت 5 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

هاوار(1)

 

نه‌، ئه‌وه‌ ده‌نگی من نه‌بوو. من هاوارم نه‌کرد. هۆیه‌کی نه‌بوو که‌ هاوار که‌م. پێویستیم به‌ هاوار نه‌بوو؛ ته‌نها سێ پیاوم بینی که‌ به‌ر بوون له‌ دینکێک. به‌ زۆر ده‌یانبرد. له‌ ناکاو خۆی ده‌رباز کرد. خۆی به‌ مه‌به‌ستی حه‌شاردانه‌وه‌ خسته‌ نێو چاڵێکه‌وه‌. هه‌رله‌م کاته‌ بوو که‌ که‌سێک هاواری کرد. نه‌مزانی پیاوه‌ یان ژن. هاوارێک به‌ گوێم گه‌شت بێ ئه‌وه‌ی بزانم هۆی چی بوو. ڕه‌نگ بێت: وه‌ره، ڕاکه‌، من لێره‌م. سێ پیاوه‌که‌ دیسانه‌وه‌ که‌وتنه‌ گیانی. ده‌ست و پایان گرت و وه‌ده‌ریان هێنا. سه‌ریان سووڕما؛ چاوێکیان له‌ ده‌ور و پشت کرد. به‌ڵام هێنده‌ سه‌رنجیان نه‌دا و کاری خۆیانیان درێژه‌ پێ دا.

به‌ به‌ر خۆمه‌وه‌: چه‌نده‌ بێ خه‌یاڵن؛ عاڵه‌م ئاشکرا له‌ کابرا هه‌ڵده‌ده‌ن؛ که‌سێکیش نییه‌ بڵێت بۆ وا ده‌که‌ن. دیسانه‌ هاواره‌که‌م بیست به‌ڵام هاواری لێقه‌وماوه‌که‌ نه‌بوو. ئه‌ی کێێه‌ هاوار ده‌کا؟ وێ نه‌ده‌چوو له‌و پیاوانه‌ بووبێت. نا ئه‌وان نه‌بوون. ئه‌ی باشه‌ کێیه‌! بێ گومان ده‌بێ که‌سێکی تر لێره‌ بێت، به‌ڵام نه‌ من و نه‌ ئه‌وان نه‌مانده‌دیت. وێ ده‌چوو ئه‌و هاواره‌ له‌ من ده‌کرا، ده‌یویست به‌و هاواره‌ ئه‌و کابرا ده‌ربازکه‌م. به‌ڵام من هیچم پێ نه‌ده‌کرا. ئه‌سڵه‌ن نه‌مده‌زانی بۆ وای لێ ده‌که‌ن! به‌ ڕاستی له‌ کوێوه‌ بمزانیبا؟

به‌ هه‌ڵکه‌وت بوو که‌ من شاهێدی ئه‌م ڕووداوه‌ بووم؛ ده‌کرا هه‌ر له‌وێش نه‌بایه‌م. ئه‌گه‌ر من نه‌مدیبا ئه‌و کات که‌سی تر نه‌یده‌دیت. به‌ڵام ئه‌گه‌ری ئه‌وه‌شی بوو که‌ ئه‌گه‌ر من نه‌بام که‌سێکیتر هه‌ر ده‌بوو. هه‌ر ڕووداوێک که‌سێک هه‌ر ده‌یبینێ.

به‌راستی وایه‌؟

نازانم به‌ڵام ڕه‌نگه‌ وا بێت.

ئه‌گه‌ر تۆ له‌ شوێنێک نه‌بی، بێگومان که‌سێک هه‌ر له‌و شوێنه‌ی تۆ ده‌بێت به‌ڵام له‌م ڕووداوه‌ که‌سێک له‌جیاتی من نه‌بوو هه‌ر که‌س له‌ شوێنی خۆی بوو. ڕه‌نگ بێت من هه‌ر له‌وێش نه‌بووبێتم (هیچ کات پێم خۆش نه‌بوو له‌ جیاتی خه‌ڵکی بم). ڕه‌نگ بێ که‌سێکی تر هاواریت کردبێت. ڕه‌نگ بێت که‌سێک بۆ ده‌رباز کردنی ئه‌و پیاوه‌ هه‌وڵی دابێت به‌رهه‌ڵستی تۆ که‌ خۆتت حه‌شارش دا. ئه‌گه‌ری ئه‌وه‌شی هه‌یه‌ که‌ که‌سێک له‌ولاتره‌وه‌ هه‌ر وه‌ک تۆ چاوی له‌ ڕووداوه‌که‌ بێت و هه‌وڵی هیچی نه‌دابێت.

ئه‌ڵبه‌ت که‌سێک له‌وێدا نه‌بوو، نه‌ له‌ نزیکه‌وه‌ و نه‌ له‌ جیاتی من جگه‌ له‌و سێ پیاوه‌ و ئه‌و گیرۆده‌ و منیش که‌ له پشتی بڕێک گژ و گیابووم و چاوم له‌ ڕووداوه‌که‌ بوو.

باشه ئه‌وه‌ی که‌ هاواری کرد کێ بوو، له‌ کوێ بوو؟

نازانم. دیسانه‌وه‌ دوو پاتی ده‌که‌مه‌وه‌ له‌و جێگایه‌ که‌ من بووم سێ پیاوی زۆردار و دینکێک گیرۆده‌ بوون و من که‌ خۆمم حه‌شار داوه‌. دیسانه‌وه‌ هاواره‌که‌ گوێی پڕ کردم.

ئه‌مجاره ترسان‌. هه‌ڵدانیان به‌ جێ هێشت. له‌ ده‌ور و پشتی خۆیانیان ڕوانی و شتێکیان وت. من که‌ له‌ پشتی گژوگیاکه ‌بووم خۆمم به‌ ئاسته‌م چه‌مانده‌وه‌ و نه‌وه‌کا بمبیننه‌وه‌ و پێیان وا بێ من هاوارم کردووه‌. گه‌ر منیان بدیبا چیان ده‌وت. من چه‌قۆیه‌کم به‌ ده‌سته‌وه‌ بوو. بۆ چه‌قۆ هیچ جوابێکم نه‌بوو. ڕه‌نگ بوو کابرایان به‌ جێ بهێشتبایه‌ و منیان ببردبا. به‌ڵام منیان نه‌بینی. شوکر منیان نه‌بینی. چاوێکیان له‌ ده‌ور و پشت کرد و دیسان به‌ کاری خۆیان درێژه‌یان دا. له‌گه‌ڵ هه‌ر سێکه‌یان شه‌ڕی ده‌کرد به‌ڵام به‌ بێ ده‌نگ. پیاوێکی سه‌یر بوو، وانه‌؟ پێم وا بوو که‌ ئه‌م بارودۆخه‌ درێژه‌ی نابێت. هه‌رله‌م کاته‌دا تاکسییه‌ک به‌ره‌و ئێمه‌ ده‌هات. پێم وابوو که‌ داده‌به‌زێ و کابرای گیرۆده‌ ده‌رباز ده‌بێ.

به‌ڵام هه‌مووی خه‌یاڵی خاو بوو. بۆ دوورم ڕوانی، گه‌رۆکێکی ڕه‌ش نزیک ده‌بووه‌وه (له‌ شوێنێکدا بووم له‌و سێ که‌سه‌ زیاتر به‌ سه‌ر جاده‌که‌وه‌ زاڵ بووم). شاد بووم نه‌ بۆ ئه‌وه‌ی که‌ دوابینییه‌که‌ی من درووست بێت به‌ڵکوو بۆ ئه‌وه‌ی که‌ کابرا ده‌رباز بێت. تاوانباره‌کان ته‌نانه‌ت هه‌وڵیان نه‌دا که‌ گیرۆده‌که‌ حه‌شارده‌ن. وایان لێ ده‌دا که‌ ده‌توت له‌ بیبانێکن یان شوێنێکی چۆڵ. گه‌ڕۆکه‌ ڕه‌شه‌که‌ش له‌ به‌رده‌می کابراوه‌ تێپه‌ڕی، له‌ ده‌ربه‌ستی ده‌چوو. لێقه‌وماوه‌که ‌چاوی لێیان کرد به‌ڵام نه‌ک هیچیان نه‌کرد به‌ڵکوو‌ تووندتر له ته‌نیشتییه‌وه‌ تێپه‌ڕین و هه‌ر گوێشیان نه‌دایه.

ئه‌وانی ناو ماشینه‌که‌ له‌من جوانته‌ ئه‌و ڕووداوه‌یان ده‌دیت.

ڕه‌نگ بێت شۆفیره‌که‌ پێی خۆش نه‌بوو ڕایگرێت و ره‌نگیشه‌ که‌سانی ناو ماشینه‌که‌ پێیان خۆش نه‌بووبێت.‌‌

ماشینه‌که‌ که‌ تێپه‌ڕی دیسان ئه‌و هاواره‌م به‌ گوێ گه‌شت به‌ڵام ئه‌مجاره‌ تووندتر و ئاسته‌متر.

ئه‌مجاره‌ش نه‌مزانی چی ده‌وت به‌ڵام هه‌ر ئه‌و هاواره‌ بوو؛ هاوارێکی ساکار.

دیسانه‌وه‌‌ راوه‌ستان و چاویان له‌ ده‌ور و پشتی خۆیان کرده‌وه‌، به‌ڵام دیسان کابرایان به‌ر شه‌پان دا.

بۆ بڕینی قه‌ڵه‌مه‌ چه‌قۆکه‌ هه‌ر لام بوو و سه‌وه‌ته‌که‌ش (هێشتا هیچم هه‌ڵ نه‌که‌ندبوو)و هه‌ر له‌و کاته‌دا تێگه‌شتم که‌ زیاتر له‌و 4 که‌سه‌ پێم خۆشه‌ که‌ بزانم ئه‌و ده‌نگه‌ هی کێیه‌.مه‌به‌ستی چی بوو؟ ویژدانی خۆمم لۆمه‌ ده‌کرد: پیاوێک ده‌کوژن و تۆش هه‌روا لێ ده‌ڕوانی؟ به‌ڵام هینده‌ی پێ نه‌چوو که‌ پاکانه‌یه‌کم بۆ کاری خۆم کرد: ئه‌وه‌ی که‌ ماشینه‌که‌ نه‌وه‌ستا، ئه‌وی که‌ هاوارێ ده‌کرا به‌ڵام خۆی وه‌ده‌ر نه‌خست و ئه‌وه‌ی که‌ ئه‌و سێ که‌سه‌ به‌و په‌ری نه‌ترسییه‌وه‌ له‌ کابریان هه‌ڵده‌دا و کاری خۆشیان بۆ که‌س حه‌شار نه‌ده‌دا وه‌ک ئه‌وه‌ی بڵێی کارێکی زۆر ساکار ده‌که‌ن، هه‌مووی ئه‌مانه‌ واتایان ئه‌وه‌ بوو که‌ ئه‌و سێ پیاوه‌ پیاوی ده‌وڵه‌تن و کابراش تاوانباره. ده‌ی ئه‌گه‌ر وا بێت که‌سێک به‌رداریان بێت  له‌ ڕاستی دا له‌ کابرایه‌کی تاوانبار به‌ره‌ڤانی کردووه‌.

به‌ڵام ئه‌گه‌ر پێچه‌وانه‌ی ئه‌مه‌ بێت و کابرا بێتاوان بێت و ئه‌و سێ پیاوه‌ تاوانبار، ئه‌و جار چی؟

به‌ڵام مه‌گه‌ر وه‌ڵامی ئه‌م پرسیارانه‌ ده‌بێ من که‌ بۆ چنینی قه‌ڵه‌مه‌ له‌ ڕۆژێکی پاییزدا وه‌ده‌رکه‌وتم ‌ که‌ چه‌قۆم به‌ده‌سته‌وه‌ بوو و ده‌ستی تریشم سه‌وه‌ته‌ی خاڵی تێدا بوو و خۆمم له‌ پشت هه‌ندێک گژوگیا حه‌شاردابوو بیده‌مه‌وه‌!

به‌ڵێ هه‌روایه‌، به‌ڵام ئه‌و ده‌نگه‌ له‌ کێ و له‌ کوێوه‌ ده‌هات؟

 

 

وه‌رگێڕان له‌ تورکیه‌وه‌ بۆ فارسی‌(مه‌حموود عبادیان)

و. کوردی: پێدرام که‌ریمیان.  

 

***

                                                

1-      فریت ئێدگۆ، نووسه‌ر و شاعیری تورک له‌ ساڵی 1936 له‌ تورکیا‌ له‌ دایک بووه‌. له‌ نووسه‌راوه‌کانی ده‌توانین به‌ جوانی هه‌ست به حاڵی‌ په‌شێوی ڕۆشنبیران و نووسه‌رانی تورکیا به‌ بۆنه‌ی گۆڕانی باری ژیانه‌وه‌ بکه‌ین. کۆمه‌ڵه‌ چیرۆکی "له‌ لۆتکه‌" (در قایق) شایانی سه‌رنجه‌. ئه‌م کۆمه‌له‌ چیرۆکه‌ له‌ سالی 1979 خه‌ڵاتی ئه‌ده‌بی میللی تورکیایی بۆ ئێدگۆ به‌ خه‌ڵات هێنا. چیرۆکی هاوار له‌ ساڵی 1982نووسراوه‌. هه‌روه‌ها ئێدگۆ رۆمانی "ئه‌و"یشی نووسیوه‌ که‌ له‌سه‌ر ئه‌م ڕۆمانه‌ فیلمێک ساز کرا که‌ له‌ ساڵی 1983 خه‌ڵاتی یه‌که‌می فستیڤاڵی سینه‌مایی بێڕڵینی برده‌وه‌.  ‌

 

+ نوشته شده در  91/04/26ساعت 5 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 

من کێم؟

1.

سیاسه‌تی خارجی،ئه‌رێ،کۆڵانێک پڕله‌ هیوا،من

ئه‌م ئێواریه‌،هه‌رگیز،تۆ،نا،ڕه‌حمه‌تی ئیلاهی،ژێئۆ پۆلۆتیک،په‌ریسا

ئێمپیتی ترینه،کێ؟پشیله‌ی نادر.

نیوه‌ و نیوه چڵ،مازۆخیسم،دووهه‌م جارم بوو،ئێمه‌،کاناڵی سووئێز

کۆڵچووڕاڵ پاوێڕێتی،خه‌جاڵه‌تت خۆم،په‌ریسا

قوتوو شه‌مچه‌یه،قسه‌ی وامه‌که‌،کێ؟من؟

به‌یانی زوو بڕۆین،سه‌عات حه‌وت و نیو،میتینگی خۆمانه

مه‌سڵه‌حه‌ت،بانه‌ و مه‌ریوان،په‌ریسا

هین وشته‌ کڕاسی،خواحافیز،هه‌ی گێژه‌،هین هین،ئه‌وهڵیت و پڵیته‌ی هاوین

ئه‌کتیڤی‌ ئه‌کتیڤ،تاڕاده‌یێک مه‌ست

ممممممممممممممممممممممممممممممممممم

چه‌رخی خه‌یاتی،پاڕانۆئیدی‌ په‌ریسا

شه‌هاده‌ت پێیه؟،خامۆشی مه‌که‌،له‌کامانه‌یه؟،ترسی ئێمتحان،مۆبایلت پێیه؟

حه‌ول و قۆوه‌ی ئیلاهی،وه‌ک نوێژی فه‌قێ،من وپه‌ریساه،ناوه‌ڕاستی سووئێد

سه‌ر دێڕی گرینگترین هه‌واڵه‌کان،زۆر خێرا

ساکارتر له‌ ساکار،ئیمه‌یلم درووس کرد،ئۆپێن دۆڕ،کۆره‌ برا قسه‌ی وامه‌که‌

2.

ته‌ره‌فداری بی بی سی                           تۆئاده‌می یا    خێرسی

باسێلۆنا          یا چێلسی                        بۆنت دێ تۆ زۆر پیسی

با نه‌ت ده‌مه‌ ده‌س پۆلیسی                       گووت خوارد کاندیدی مه‌جلێسی

‌هێند باڵا به‌رزۆ سووری                              هه‌رئه‌ڵێی به‌چکه‌ ڕووسی

ئه‌ره‌بیک گۆڵف یا خه‌لیج فارسی                  ئه‌ڵێن به‌ هێلکه حه‌ساسی

 

دووباره‌1.

نا،هین نانووسم،ژوانگه،په‌ریسا،بیرم کردی،

نارسیسم،ئادڵێر،فڕۆیدیسم،هه‌ڵامه‌ت،ئێسکیزۆفێڕنی،سپاڕتاکووس

ته‌نگه‌ی هۆرمۆز،په‌ریسا

وای؟

بیکاس.                           

 

 

ئاگرین خه‌لیلی

+ نوشته شده در  91/01/04ساعت 12 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 
باز با آن دیگری دیدم تو را / جای قهر و اخم خندیدم تو را

باز گفتی اشتباهت دیده ام / گفتمت باشد ، بخشیدم تو را

باز هم این قصه ات تکرار شد / با رقیبان رفتنت انکار شد

آنقدر کردی که دیگر قلب من / از تو و از عشق تو بیزار شد

آن رقیبان یک شبت می خواستند / ذره ذره پاکی ات می کاستند

شب به مهمان خانه ات مهمان شدند / صبح اما از برت برخاستند

آمدی گفتی پشیمانی دگر / زین پس اما پاک می مانی دگر

گفتمت توبه به گرگان چاره نیست / گفتی ام چون کوه ایمانی دگر

گفتمت باشد بخشیدم تو را / اخم وا کردم و خندیدم تو را

زین حکایت ساعتی نگذشت تا / باز با آن دیگری دیدم تو را

+ نوشته شده در  90/12/26ساعت 9 PM  توسط پێدرام که‌ریمیان | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
شاعێر ته‌نها گیان له‌ به‌رێکه‌ که‌ ده‌توانێ به‌ پیاڵه‌یه‌کی ماست، زه‌ریایه‌ک دۆ پێک بێنێ.

وته‌ی شاعێرێک.

من پێدرامم. ده‌منووسی و به‌رده‌وامم( ئه‌ڵبه‌ت زۆر که‌س وه‌ک من ده‌نووسن). جار جار ده‌نووسم. جاری وا هه‌یه‌ ڕۆژێک دووجار قه‌ڵه‌م ده‌گرم و جاری واش هه‌یه‌ وه‌ک ئه‌م دواییانه‌ شه‌ش مانگ نه‌منووسی. که‌وابوو نووسین بۆ من وه‌کوو ته‌فریح و هه‌ست دامرکانه‌ نه‌ک کارێکی زۆری، کارێکی ئاشقانه‌یه‌ و نابێت نه‌ من و نه‌ هیچ که‌سی دیکه‌ به‌ ته‌مای خه‌ڵات و مانوونه‌بوون له‌ لایان خه‌ڵکیه‌وه‌ ببین.
سپاس له‌ سه‌ردانتان.

Pedram.karimyan@gmail.com

نوشته های پیشین
تیر 1392
دی 1391
آبان 1391
مهر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
تیر 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
دی 1390
آذر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
دی 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
آرشیو موضوعی
شێعر
چیرۆک
وتار
ژیان نامه‌
برچسب‌ها
چیرۆکی له‌ ڕووناکی شه‌وێکدا (1)
پیوندها
گێڕانه‌وه‌
ده‌روازه‌
دیرۆک
گزنگ
مێهدی که‌ریمیان
هه‌رمان وه‌تمانی
گوتار
ئه‌مین گه‌ردیگلانی
تاریک و ڕوون
محه‌ممه‌د مسته‌فازاده‌
مێهدی مسگه‌ری
ئاگرین خه‌لیلی
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM